Skip navigation

Category Archives: Φοιτητικά Ζητήματα

Ο λόγος για τον οποίο γράφεται αυτό το κείμενο αφορά στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης σε επίπεδο πολιτικό και κατατεθειμένο δημόσια. Πρόκειται για έναν πολιτικό απολογισμό του σχήματός μας με ανιδιοτελή κίνητρα και με διάθεση αυτοκριτικής, καθώς και μια ευρύτερη τοποθέτησή μας επί των αυτόνομων σχημάτων, τις εμπειρίες αγώνα που έχουμε αποκομίσει έως και σήμερα και τα τεκταινόμενα που έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε ανά καιρούς στην πόλη της Πάτρας. Θεωρούμε επιτακτική την ανάγκη για τη διατήρηση και την ενίσχυση της αντίληψης συλλογικοποίησης σε αυτόνομα/ ελευθεριακά σχήματα, όπως επίσης και να καταδεικνύουμε κάθε αντίληψη που προσπαθεί να στρεβλώσει και να υποβιβάσει τις διαδικασίες μας αντί να λειτουργεί για την προώθηση του αγώνα. 

Η δημιουργία και η εξελικτική πορεία των αυτόνομων σχημάτων

Για να περιγράψουμε τη διαδικασία δημιουργίας και εξέλιξης του αυτόνομου σχήματος αρχιτεκτονικής και των σχημάτων στην Πάτρα ευρύτερα, οφείλουμε μάλλον να περιγράψουμε την ευρύτερη κινηματική συνθήκη. Η περίοδος του 2010-2011 ήταν μια περίοδος ιδιαίτερα δυναμική για το κίνημα. Μαζικές απεργίες, καταλήψεις, συνεχείς διαδηλώσεις ήταν σχεδόν καθημερινή συνθήκη σε μία πρωτοφανή -για τα δεδομένα της περιόδου- επίθεση από μεριάς κράτους και κεφαλαίου. Ολοένα και μεγαλύτερες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, περαιτέρω εντατικοποίηση και αποστείρωση των σπουδών σε συνδυασμό με συνεχή καταστολή και μηδενική ανοχή συνθέτουν το πλαίσιο της περιόδου για την οποία μιλάμε.

Στην πόλη της Πάτρας, η πορεία του κινήματος ήταν ακριβώς η ίδια και αντικατοπτριζόταν σε όλες τις κινηματικές διαδικασίες. Έτσι, το 2011 στην πόλη της Πάτρας κάνουν την εμφάνισή τους μαζικά, μέσα στη συνθήκη που περιγράφηκε, τα αυτόνομα σχήματα, μαζί και το αυτόνομο σχήμα αρχιτεκτονικής. Συμμετείχαν δυναμικά στη μεγάλη τους πλειονότητα στις καταλήψεις του 2011 και για τουλάχιστον δύο χρόνια είχαν μεγάλη μαζικότητα με σημαντική  συνεισφορά  στο φοιτητικό κίνημα. Δημιούργησαν και συμμετείχαν σε πληθώρα κινητοποιήσεων, καταλήψεων και δράσεων εντός και εκτός των φοιτητικών συλλόγων, ενώ για κάποιο καιρό βρίσκονταν σε μη-μόνιμες διασχηματικές συνελεύσεις και παρήγαγαν περιστασιακά κοινό λόγο.

Ήδη μετά την εκκένωση του Παραρτήματος, τον Αύγουστο του 2013 (σημείο αναφοράς και για τα αυτόνομα σχήματα της Πάτρας), τα σχήματα άρχισαν να αποδυναμώνονται. Το γεγονός αυτό συμπίπτει, διόλου τυχαία, με τη γενικότερη ύφεση της δράσης του ανταγωνιστικού κινήματος της πόλης και επισφραγίζει την πτωτική πορεία που θα ακολουθήσει. Μέσα στα χρόνια, λοιπόν, τα περισσότερα σχήματα διαλύθηκαν, άλλα αποδυναμώθηκαν λόγω έλλειψης δυναμικής, σε κάποιες περιπτώσεις η αποδυνάμωσή τους επήλθε έπειτα από την εμφάνιση των αυτόνομων πολιτικών ομάδων, ενώ όσα παρέμειναν ενεργά προσπάθησαν να κερδίσουν το χαμένο έδαφος της γενικότερης ατόνησης των σχημάτων.

Read More »

Advertisements

suneleuseis

xartopano-pink

 

Λίγα λόγια για μια γόνιμη συνέλευση

Το πανεπιστήμιο, ως ιδεολογικός μηχανισμός, λειτουργεί υποστηρικτικά στην ευρύτερη καταπιεστική πολιτική που διαρθρώνει η κυριαρχία και αποτελεί μια μικρογραφία της ίδιας της κοινωνίας. Η διαταξικότητα των υποκειμένων που περιλαμβάνει αντανακλάται, προφανώς, και στις γενικές συνελεύσεις των τμημάτων του. Οι γενικές συνελεύσεις, ως το όργανο συλλογικών διεκδικήσεων των φοιτητών, αποτελούν ένα ακόμη πεδίο του ταξικού ανταγωνισμού, όπου αντίθετα συμφέροντα έρχονται σε σύγκρουση.

Ιστορικά, οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων αποτελούν ένα κεκτημένο των αγώνων του φοιτητικού κινήματος. Καμιά διαδικασία συλλογικοποίησης των καταπιεσμένων δεν έχει δοθεί από την κυριαρχία απλόχερα, αλλά έχει κερδηθεί με μαχητικούς αγώνες μέσα στο ιστορικό συνεχές. Στο σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί στρατηγικές κινήσεις από την κυριαρχία με σκοπό την υπονόμευση αυτών, και τελικά, την ίδια τους τη διάλυση. Ένα χρόνο πριν ήταν που ο Φορτσάκης, πρύτανης του ΕΚΠΑ, πρότεινε την αντικατάστασήτους με ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα.

Βέβαια, η σύγχρονη εκδοχή των γενικών συνελεύσεων αποδεικνύει τον παρηκμασμένο χαρακτήρα τους. Η ιεραρχική δομή των φοιτητικών συλλόγων, ο τρόπος λειτουργίας τους( διαμεσολάβηση, αντιπροσώπευση) και οργάνωσής τους (Δ.Σ., εκλογές κτλ), αποτελούν βασικά εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση των χαρακτηριστικών τους και κατ’ επέκταση στων χαρακτηριστικών των ίδιων των γενικών συνελεύσεων. Η ανάθεση και η γραφειοκρατία είναι δύο από τα βασικά τους γνωρίσματα. Γνωρίσματα, που το μόνο που κάνουν είναι να αφομοιώνουν τον κόσμο στους μηχανισμούς του κράτους και να σαμποτάρουν την άμεση δράση και τη δημιουργικότητα.

Υποστηρικτικά στην περαιτέρω αλλοτρίωση και απονοηματοδότηση της γενικής συνέλευσης ως μέσου συλλογικοποίησης, λειτουργούν και οι φοιτητικές παρατάξεις, οι οποίες είτε εκπροσωπούν τα συμφέροντα των αφεντικών και του κεφαλαίου είτε ψηφοθηρικές και κομματικές λογικές. Δεν είναι λίγες οι φορές που μια συνέλευση καταλήγει σε πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων. Η παρουσία τους μέσα σε αυτές λειτουργεί αφομοιωτικά, αναπαράγει τις συστημικές παθογένειες και μετατρέπει τα άτομα σε πειθήνια όργανα που ακολουθούν μια γραμμή από τα πάνω, έναν αρχηγό, μια πρωτοπορία.

Παράταυτά, αντιλαμβανόμαστε τη γενική συνέλευση σαν ένα ακόμη εργαλείο όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων, καθώς αυτή, αποτελεί ένα ακόμη πεδιο παρέμβασης για την υπεράσπιση των συμφερόντων των καταπιεσμένων. Ενώ, ταυτόχρονα, η παρέμβασή μας εκεί στοχεύει να συμβάλλει στην αμφισβήτηση της ελεγχόμενης γνώσης και του θεσμού του πανεπιστημίου.Άλλωστε, όπως καλά γνωριζουμε και από τη σχολή μας, το περιεχόμενο των μαθημάτων δεν προάγει γενικά και αόριστα το ανθρώπινο πνεύμα αλλά έχει άμεση σχέση με την αγορά εργασίαςκαι την ανάπτυξη εκείνων των δεξιοτήτων που στρώνουν το έδαφος για την διαρκή ανάπτυξη, αναπαραγωγή και διαιώνιση του καπιταλισμού.

Σαν αυτόνομο σχήμα, δεν έχουμε καμία σχέση με εκλογές και παρατάξεις και η δράση μας δεν εστιάζεται μόνο στις θεσμικές διαδικασίες του συλλόγου. Η παρέμβασή μας στις γενικές συνελεύσεις αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια πρόσδοσης ριζοσπαστικών, αμεσοδημοκρατικών, αντιιεραρχικών χαρακτηριστικών στις προσπάθειες συλλογικοποίησης και συλλογικής ζύμωσης μέσα στον χώρο της σχολής και του πανεπιστημίου ευρύτερα.

Δεν αναγνωρίζουμε καμία ιεραρχία, καθώς αυτή αποτελεί προϊόν οργανωμένων σχέσεων εξουσίας.Προτάσσουμε αντιιεραρχικές δομές, ώστε να επικοινωνούμε και να συλλογικοποιούμαστε ισότιμα και μακριά από εξουσιαστικά πρότυπα. Η θέση μας είναι ενάντια στη γραφειοκρατία και μακριά από κάθε είδους ανάθεση, τυπική ή άτυπη, που οδηγεί στην παραίτηση από τη συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων καιεναποθέτει την ελπίδα για την υπεράσπιση των ζωών μας σε κάθε λογής σωτήρα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αφεντικών και της κυριαρχίας. Γιατί μόνοι μας θα υπερασπιστούμε τις ζωές μας, συλλογικοποιώντας τις αντιστασεις μας με αδιαμεσολάβητους από τα κάτω αγώνες.

Διότι οι γενικές συνελεύσεις θα γίνουν συλλογικοί τόποι ζύμωσης και αγώνα όταν θα έχουν πραγματικά απολέσει όλα τα χαρακτηριστικά ιεραρχίας και κυριαρχίας.

Οικοδομούμε τις αυριανές κοινότητες αγώνα

Αντίσταση, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη

To κείμενο σε μορφή jpeg.

 

12309120_1530680693910520_104170549_n

12319269_1530680447243878_611419938_n

12312291_1530680610577195_401622188_n

Την Τρίτη 24/11 πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη συγκέντρωση-μικροφωνική στον Έσπερο. Μοιράστηκαν πολλά κείμενα ενώ μετά το τέλος της συγκέντρωσης έγινε μαζικό μοίρασμα στο κέντρο της Πάτρας με κατεύθυνση το Ιταλικό Προξενείο.

Οι δράσεις αλληλεγγύης συνεχίζονται με συνέλευση στις 6μ.μ. στο Παράρτημα και πορεία εν’όψει της πανευρωπαικής ημέρας αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του ΝO EXPO το Σάββατο στις 11π.μ. στο Παράρτημα.

12285921_1529285377383385_868059635_n

free_5_patra_1

free_5_patra_2

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ 5 ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ NoEXPO ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ

Η αφίσα της συνέλευσης εδώ.

αφισα εκδήλωσης

Κειμενάκι που μοιράζεται στη σχολή για τη προπαγάνδιση της εκδήλωσης εδώ.

Το υλικό που θα παρουσιαστεί εδώ.

afisa panepisthmio ff

Το πανεπιστήμιο, ένα ακόμη γρανάζι της αδηφάγου καπιταλιστικής μηχανής, λειτουργεί ως ιδεολογικός μηχανισμός, μεταφέροντας την άρχουσα ηθική που διαιωνίζει τις υπάρχουσες ταξικές ανισότητες, αναπαράγοντας τα αυριανά αφεντικά και τους αυριανούς εργάτες, παράγοντας εξειδικευμένη εργατική δύναμη. Στη βάση του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος περιλαμβάνει την ξεκάθαρη πια σύνδεση πανεπιστημίου και καπιταλιστικής διαδικασίας, μπορούμε να αντιληφθούμε καλύτερα τη συστηματοποιημένη προσπάθεια του κράτους να φτιάξει ένα πανεπιστήμιο στα πρότυπα της αγοράς. Ένα πανεπιστήμιο καθαρό, ασφαλές και πλήρως ελεγχόμενο. Ένα πανεπιστήμιο που θα κοστίζει λίγα για το κράτος [απολύσεις, μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες μας] και θα ικανοποιεί όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα τις ανάγκες της αγοράς εργασίας [εξειδίκευση, ενδυνάμωση σχολών που έχουν σχέση με την αγορά εργασίας].
Η σχολή της αρχιτεκτονικής δεν αποτελεί εξαίρεση. Η αρχιτεκτονική, παρόλο που ντύνεται με το μανδύα μιας εναλλακτικής και ανθρωπιστικής ρητορείας, ιστορικά, ήταν εξαρτημένη από τις πολιτικές και οικονομικές διαδικασίες και αποτελούσε ανέκαθεν εργαλείο στα χέρια της εξουσίας. Στους ρυθμούς, μάλιστα, που επιβάλλει στο σήμερα η συνολική επαναρρύθμιση και εντατικοποίηση της εκπαίδευσης αλλά και η συστηματοποιημένη εξειδίκευση της γνώσης, η σχολή της αρχιτεκτονικής βρίσκεται πλήρως συμμορφούμενη με αυτούς. Ευρωπαϊκά στάνταρντς, συμμόρφωση με τα πρότυπα της αγοράς, όριο φοίτησης [ν+2], πιστωτικές μονάδες, μαθήματα αλυσίδες είναι κάποιες μόνο έννοιες, λογικές και αυτονόητες για τους περισσότερους, κατοχυρωμένες νομικά δε, που πλαισιώνουν τη βίαιη αναδιάρθρωση που επιβάλλουν οι επιταγές του κεφαλαίου.
Η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί είναι η συνολική και συλλογική αντεπίθεση σε όλα τα πεδία της καθημερινότητας [γειτονιά, δουλειά, σχολείο, πανεπιστήμιο] μέσα από τη δημιουργία αυτοοργανωμένων δομών αλληλοβοήθειας μεταξύ των καταπιεσμένων. Η παρέμβαση σε κάθε χώρο που δραστηριοποιούμαστε, στην προκείμενη περίπτωση το πανεπιστήμιο, είναι για εμας αναγκαία και έχει ως στόχο τη δημιουργία πυρήνων αντίστασης στο εκμεταλλευτικό, καπιταλιστικό σύστημα. Ως αυτόνομο σχήμα λειτουργούμε στη βάση της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης. Ενάντια στην κατακόρυφη ιεράρχηση, τα κομματικά συμφέροντα, τους αυτόκλητους σωτήρες, τις πρωτοπορίες και κάθε είδους εξουσιαστικής σχέσης γενικότερα, εμείς προτάσσουμε τη συλλογικοποίηση των αντιστάσεών μας μέσα από οριζόντιες δομές και αδιαμεσολάβητους από τα κάτω αγώνες. Η συνέλευση μας είναι ανοιχτή και χωράει οποιονδήποτε θέλει να οργανωθεί και συλλογικά να αντιπαλέψει τις επιταγές της κυριαρχίας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΕΝΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Το κείμενο στημμένο, όπως μοιράζεται στη σχολή εδώ.

αφισα εκδήλωσης Το υλικό που θα παρουσιαστεί και θα συζητηθεί εδώ.