Skip navigation

Πώς πραγματώνεται η κάλυψη της ανάγκης για στέγαση εν καιρώ καπιταλισμού;

Η κατοικία στον καπιταλισμό αποτελεί ένα ακόμη εμπόρευμα, όπως η ανθρώπινη εργασία μας, η γη, τα ζώα. Έτσι, η κάλυψη της ανάγκης αυτής προυποθέτει συστηματικές ώρες εργασίας, αφού η στέγαση πραγματοποιείται είτε μέσα από τίτλους ιδιοκτησίας, είτε μέσα από μισθώσεις και νοίκια. Κι αυτό γιατί, η καπιταλιστική διαχείριση της ανάγκης για στέγη προυποθέτει την ανταλλακτική αξία σε κάθε μορφή κατοίκησης, όπως, την εφορία για τον ιδιοκτήτη και τη μίσθωση για τον ενοικιαστή. Με άλλα λόγια, η στέγαση αποτελεί μια έννοια πλήρως διαμεσολαβημένη από το χρήμα και την ιδιοκτησία. Είναι φανερό, λοιπόν, πως η ανάγκη για στέγαση, άρα, και η ίδια μας η επιβίωση, εξαρτάται από την δυνατότητα μας στην εργασία και στο χρήμα.

Και, ενώ, τα σπιτια που έχουν ξεμείνει από την οικοδομική φούσκα μπορούν να ικανοποιήσουν τη στέγαση όλων, παραμένουν αδιάθετα. Πάγια τακτική των κατασκευαστών για να διατηρήσουν ανέπαφη τη σχέση προσφοράς και ζήτησης, όπως βλέπουμε και ιστορικά να συμβαίνει στη Ρώμη από την περίοδο που αναδύθηκε ο αγώνας για στέγη. Αποτέλεσμα αυτού, η ύπαρξη πολλών άδειων σπιτιών και ένα κομμάτι κόσμου, το οποίο κατά την κυριαρχία περισσεύει, να ζει στους δρόμους.

Αλλά, η σχέση της κατοικίας με την κυριαρχία δεν είναι μόνο οικονομική. Η αναπαραγωγή του θεσμού της ιδιοκτησίας αποτελεί δομικό λίθο της ιδεολογικής βάσης της κυριαρχίας, ο οποίος σχετίζεται με την αντίληψη του ατόμου για τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν και, κατ’ επέκταση, την ευρύτερη επιβολή μιας κοινωνικής νόρμας. Για αυτό το λόγο, η κυριαρχία κατασκευάζει χώρους οι οποίοι στοχεύουν στην κανονικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων, την επιβολή του κοινωνικου ελέγχου και την αναπαραγωγή των σχέσεων παραγωγής. Τέτοιους χώρους αποτελούν τα πρότυπα κατοικίας που αναπαράγουν την πατριαρχική οικογένεια, τα χαώδη εμπορικά κέντρα και τα κέντρα διασκεδάσεως που ενισχύουν την κουλτούρα της μαζικής κατανάλωσης, τα δικαστήρια, η βουλή κ.α. που ως «κατοικίες της εξουσίας» δεν μπορούν να δηλώνουν τίποτα λιγότερο από την εξουσία τους.

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΣΤΕΓΗΣ…

Όμως, η κατοικία πέρα από την επιβίωσή μας, αποτελεί ένα χώρο όπου ξεδιπλώνεται ένα μεγάλο κομμάτι της ύπαρξής μας. Η αναζήτηση νέων τρόπων και χώρων συλλογικής ζωής αποτελεί επιτακτική ανάγκη στο σήμερα. Κι αυτό θα συμβεί με τις καταλήψεις άδειων σπιτιών, μέσα σε αυτό το σαθρό σύστημα που εκμεταλλέυεται και καταπιέζει. Το πρόταγμα για καταλήψεις στέγης δεν είναι ούτε ουτοπικό ούτε υπεριστορικό, αποτελεί εργαλείο των καταπιεσμένων και απαντά, πρώτα και κύρια, στις ανάγκες του. Ουσιαστικά, μια κατάληψη απαλλοτριώνει τον χώρο που έχει κλαπεί από τα βαλλόμενα κομμάτια αυτής της κοινωνίας. Η πραγμάτωση της ανάγκης για στέγαση παίρνει σάρκα και οστά χωρίς ιδιοκτήτες και ενοικιαστές, χωρίς αφεντικά και εργάτες, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς πατρίδες με μπάτσους και στρατούς. Καταρρίπτει άμεσα τον θεσμό της ιδιοκτησίας και αμφισβητεί στη ρίζα του το κράτος και τους μηχανισμους του.

Διότι, οι καταλήψεις αποτελούν ζωντανές εστίες αντίστασης και αγώνα ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό. Τα κατειλημμένα σπίτια δεν έχουν πλέον την ανταλλακτική αξία, αλλά η αξία τους είναι η χρήση τους. Μία χρήση απογυμνωμενη από όλα τα ιδιοκτησιακά πρότυπα, τα εξουσιαστικά και τα καταναλωτικά, που θα καταστήσει το χώρο ένα τόπο δημιουργικής ζωής τοσο για το άτομο όσο και για την κοινότητα. Μέσα από αδιαμεσολάβητους αγώνες, αντιιεραρχικούς, με όπλο μας την αυτοοργάνωση, προτάσσουμε τη δημιουργία ενός νέου κόσμου, ενός κόσμου ελεύθερης κάλυψης αναγκών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος και του κέρδους. Έναν κόσμο ελεύθερης δημιουργίας και ισότιμης απόλαυσης.

…ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Παράλληλα, στο σήμερα, διανύουμε μία χρονική περίοδο έξαρσης των μεταναστευτικών ροών, εξαιτίας, κυρίως, του εμφυλίου πολέμου που έχει επιβληθεί στη Συρία, ο οποίος αποτελεί μια μόνο στιγμή της πολεμικής συνθήκης που επικρατεί στην περιοχή της Μέσης Ανατολής τα τελευταία χρόνια, για την αποστράγγιση της γης και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών, οι οποίοι έρχονται προς τη Δύση. Ο τεράστιος αυτός αριθμός μεταναστών και προσφύγων αυτή τη στιγμή ή σκοτώνεται στα σύνορα ή διαμένει σε πλατείες και δρόμους ανά τη χώρα περιμένοντας τη μετακίνηση του σε άλλες χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης ή φυλακίζεται σε κέντρα κράτησης και hotspots.
Όταν έχουμε, λοιπόν, πλήθος ντόπιων και μεταναστών στους δρόμους, να στερούνται των βασικών αναγκών για την επιβιωσή τους, η λύση δεν μπορεί να διαμεσολαβείται από κανέναν. Μονάχα εμείς οι ίδιοι θα αγωνιστούμε για τις ανάγκες μας και τις ζωές μας, ενάντια στην υπονόμευσή τους. Γιατί, η μόνη λύση μπορεί να είναι ενεργητική και αυτοοργανωμένη μακριά από θεσμούς και κρατικούς μηχανισμούς. Γιατί, η κάλυψη της ανάγκης για στέγη είναι αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη για όλους. Για να ζούμε όλοι με αξιοπρέπεια.

Σαν αυτόνομο σχήμα προτάσσουμε και στηρίζουμε καταλήψεις στέγης των μεταναστών και των προσφύγων, ενάντια στην ισοπεδωτική πολιτική που επιβάλλει ο σύγχρονος ανεπτυγμένος κόσμος.

Εμπρός να μπούμε στα άδεια σπίτια!


*Η κατοικία αποτελεί μια βασική ανάγκη του ανθρώπου, η οποία πρωτίστως τον προστατεύει από τις καιρικές και κλιματικές συνθήκες. Κι αυτό γιατί, ο άνθρωπος ως ζώο είναι ένα γυμνό ομοιόθερμο, που για να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σταθερή πρέπει να παλέψει με το εξωτερικό του περιβάλλον. Έτσι, γίνεται κατανοητό, πως οι βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου που έχουν άμεση επίδραση στο σχεδιασμό οικισμών σχετίζονται με το κλίμα, το οποίο επιδρά μόνο στις μικρότερες μονάδες της οικιστικής κλίμακας. Με άλλα λόγια, ένας οικισμός, είτε είναι χωριό, είτε είναι πόλη δεν μπορεί να καλύψει την ανάγκη για στέγαση στις επιμέρους λειτουργίες που περιλαμβάνει όπως είναι οι δρόμοι, οι ανοιχτοί δημόσιοι χώροι κτλ, αλλά, αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα στο κτιριακό του σύμπλεγμα. Έτσι, γίνεται κατανοητό πως όποιοι δεν καταφέρουν να εξασφαλίσουν την στέγη τους, οπουδήποτε κι αν τοποθετούνται στο χάρτη, κινδυνεύουν πλέον με όρους επιβίωσης.

To κείμενο σε μορφή pdf.

Advertisements

εκδηλωση μεταναστες

Το τρικάκι που μοιράζεται στη σχολή για την προπαγάνδιση της εκδήλωσης εδώ.

Ολοκληρώθηκαν χθες και σήμερα οι συνεδριάσεις του εφετείου για τους 4 από τους 5 αγωνιστές φοιτητές. Η απόφαση είναι η μη έκδοσή τους στο Ιταλικό κράτος. Τελευταία δίκη την Δευτέρα στις 11/1 στις 9:30.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ: Δευτέρα 11/1 στις 9:30 στο εφετείο Αθηνών

Δευτέρα 11:00 συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Παράρτημα(Πάτρα)

 

psd

Τρικάκια που μοιράζονται στη σχολή εδώ.

12358098_1534088686903054_109024590_n

12358423_1534087936903129_953755956_n

12336001_1534087856903137_4719391_n

12336221_1534087783569811_452887507_n

12348288_1534087643569825_672088177_n

12355195_1534088060236450_791005416_n

stencil9

Τρικάκια που μοιράζονται στη σχολή εδώ κι εδώ.

μεταν

Λίγα λόγια για μια γόνιμη συνέλευση

Το πανεπιστήμιο, ως ιδεολογικός μηχανισμός, λειτουργεί υποστηρικτικά στην ευρύτερη καταπιεστική πολιτική που διαρθρώνει η κυριαρχία και αποτελεί μια μικρογραφία της ίδιας της κοινωνίας. Η διαταξικότητα των υποκειμένων που περιλαμβάνει αντανακλάται, προφανώς, και στις γενικές συνελεύσεις των τμημάτων του. Οι γενικές συνελεύσεις, ως το όργανο συλλογικών διεκδικήσεων των φοιτητών, αποτελούν ένα ακόμη πεδίο του ταξικού ανταγωνισμού, όπου αντίθετα συμφέροντα έρχονται σε σύγκρουση.

Ιστορικά, οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων αποτελούν ένα κεκτημένο των αγώνων του φοιτητικού κινήματος. Καμιά διαδικασία συλλογικοποίησης των καταπιεσμένων δεν έχει δοθεί από την κυριαρχία απλόχερα, αλλά έχει κερδηθεί με μαχητικούς αγώνες μέσα στο ιστορικό συνεχές. Στο σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί στρατηγικές κινήσεις από την κυριαρχία με σκοπό την υπονόμευση αυτών, και τελικά, την ίδια τους τη διάλυση. Ένα χρόνο πριν ήταν που ο Φορτσάκης, πρύτανης του ΕΚΠΑ, πρότεινε την αντικατάστασήτους με ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα.

Βέβαια, η σύγχρονη εκδοχή των γενικών συνελεύσεων αποδεικνύει τον παρηκμασμένο χαρακτήρα τους. Η ιεραρχική δομή των φοιτητικών συλλόγων, ο τρόπος λειτουργίας τους( διαμεσολάβηση, αντιπροσώπευση) και οργάνωσής τους (Δ.Σ., εκλογές κτλ), αποτελούν βασικά εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση των χαρακτηριστικών τους και κατ’ επέκταση στων χαρακτηριστικών των ίδιων των γενικών συνελεύσεων. Η ανάθεση και η γραφειοκρατία είναι δύο από τα βασικά τους γνωρίσματα. Γνωρίσματα, που το μόνο που κάνουν είναι να αφομοιώνουν τον κόσμο στους μηχανισμούς του κράτους και να σαμποτάρουν την άμεση δράση και τη δημιουργικότητα.

Υποστηρικτικά στην περαιτέρω αλλοτρίωση και απονοηματοδότηση της γενικής συνέλευσης ως μέσου συλλογικοποίησης, λειτουργούν και οι φοιτητικές παρατάξεις, οι οποίες είτε εκπροσωπούν τα συμφέροντα των αφεντικών και του κεφαλαίου είτε ψηφοθηρικές και κομματικές λογικές. Δεν είναι λίγες οι φορές που μια συνέλευση καταλήγει σε πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων. Η παρουσία τους μέσα σε αυτές λειτουργεί αφομοιωτικά, αναπαράγει τις συστημικές παθογένειες και μετατρέπει τα άτομα σε πειθήνια όργανα που ακολουθούν μια γραμμή από τα πάνω, έναν αρχηγό, μια πρωτοπορία.

Παράταυτά, αντιλαμβανόμαστε τη γενική συνέλευση σαν ένα ακόμη εργαλείο όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων, καθώς αυτή, αποτελεί ένα ακόμη πεδιο παρέμβασης για την υπεράσπιση των συμφερόντων των καταπιεσμένων. Ενώ, ταυτόχρονα, η παρέμβασή μας εκεί στοχεύει να συμβάλλει στην αμφισβήτηση της ελεγχόμενης γνώσης και του θεσμού του πανεπιστημίου.Άλλωστε, όπως καλά γνωριζουμε και από τη σχολή μας, το περιεχόμενο των μαθημάτων δεν προάγει γενικά και αόριστα το ανθρώπινο πνεύμα αλλά έχει άμεση σχέση με την αγορά εργασίαςκαι την ανάπτυξη εκείνων των δεξιοτήτων που στρώνουν το έδαφος για την διαρκή ανάπτυξη, αναπαραγωγή και διαιώνιση του καπιταλισμού.

Σαν αυτόνομο σχήμα, δεν έχουμε καμία σχέση με εκλογές και παρατάξεις και η δράση μας δεν εστιάζεται μόνο στις θεσμικές διαδικασίες του συλλόγου. Η παρέμβασή μας στις γενικές συνελεύσεις αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια πρόσδοσης ριζοσπαστικών, αμεσοδημοκρατικών, αντιιεραρχικών χαρακτηριστικών στις προσπάθειες συλλογικοποίησης και συλλογικής ζύμωσης μέσα στον χώρο της σχολής και του πανεπιστημίου ευρύτερα.

Δεν αναγνωρίζουμε καμία ιεραρχία, καθώς αυτή αποτελεί προϊόν οργανωμένων σχέσεων εξουσίας.Προτάσσουμε αντιιεραρχικές δομές, ώστε να επικοινωνούμε και να συλλογικοποιούμαστε ισότιμα και μακριά από εξουσιαστικά πρότυπα. Η θέση μας είναι ενάντια στη γραφειοκρατία και μακριά από κάθε είδους ανάθεση, τυπική ή άτυπη, που οδηγεί στην παραίτηση από τη συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων καιεναποθέτει την ελπίδα για την υπεράσπιση των ζωών μας σε κάθε λογής σωτήρα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αφεντικών και της κυριαρχίας. Γιατί μόνοι μας θα υπερασπιστούμε τις ζωές μας, συλλογικοποιώντας τις αντιστασεις μας με αδιαμεσολάβητους από τα κάτω αγώνες.

Διότι οι γενικές συνελεύσεις θα γίνουν συλλογικοί τόποι ζύμωσης και αγώνα όταν θα έχουν πραγματικά απολέσει όλα τα χαρακτηριστικά ιεραρχίας και κυριαρχίας.

Οικοδομούμε τις αυριανές κοινότητες αγώνα

Αντίσταση, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη

To κείμενο σε μορφή jpeg.

 

12309120_1530680693910520_104170549_n

12319269_1530680447243878_611419938_n

12312291_1530680610577195_401622188_n